Historia polskiego ciągnika

Dzisiejsze gospodarstwa rolne, aby być konkurencyjne na rynku, powiększać swoją produkcję i ograniczyć czas i koszty wykonywanych robót muszą być zmechanizowane. Podstawową maszyną w gospodarstwie rolnym jest ciągnik, który generalnie służy jako napęd dla maszyn, czy przyczep, które nie posiadają swojego własnego napędu. Ciągniki mogą różnić się bardzo między sobą, a ich budowa zależy od bardzo wielu czynników. W zależności od potrzeb i przeznaczenia ciągniki budowane są w różnych odmianach i typach, posiadają różne napędy, moce i inne parametry.

Kilka słów o historii ciągników.

Pierwszy ciągnik, którego napęd był spalinowy został skonstruowany w 1902 roku. Konstrukcję i budowę tego ciągnika zawdzięczamy Amerykaninowi o nazwisku John Frochlich.

W Polsce jednak musieliśmy jeszcze poczekać na tego typu maszyny. Po dwudziestu latach od wynalazku Frochlicha powstał także w Polsce pierwszy ciągnik spalinowy. Konstrukcja polskiego ciągnika nie była unikatowa, miała bowiem swoje korzenie i opierała się głównie na konstrukcji amerykańskiego modelu. W roku 1922 w zakładach mechanicznych „Ursus” powstał i opuścił linię produkcyjną pierwszy model polskiego ciągnika. Popularnie pierwszy model został nazwany „ciągówką”. Ciągniki tego typu produkowane były w warszawskich zakładach od 1922 roku do 1925 roku. W tym okresie powstało w fabryce około 200 sztuk ciągników rolniczych.

Pierwsze ciągniki posiadały silniki wielopaliwowe. Poza tym silnik był dwucylindrowy.

Napęd pierwszego modelu ciągnika był na koła tylne. Inne dane techniczne z tamtego okresu mówią nam o mocy ciągnika, która wynosiła 25 km, a całkowita masa tej maszyny 2600kg.

Poza ciągnikiem do potrzeb gospodarstw rolnych, w latach pięćdziesiątych, odezwała się potrzeba skonstruowania ciągnika, który podołałby pracom w lesie. Rozpoczęły się prace nad nową maszyną, która spełniałaby wszystkie wymagania leśnictwa. Ciągniki,które powstały w 1958 roku jako prototypy okazały się bardzo udane. Nie dość, że spełniały wymagania dla leśnictwa, to także z powodzeniem mogły zostać stosowane w gospodarstwach rolnych. Ciągniki „Dzik”, bo tak nazwano prototypy, cechowały mniejsze wymiary, dzięki którym łatwiej mogły poruszać się po lesie. Ponadto ciągniki osiadały nowego rodzaju skrzynię biegów z większą ich ilością, a także rożne rozwiązania polepszające jakość racy w lesie. Na przykład mechanizmy, które pozwalały na zapobieganie poślizgom maszyny w śliskim terenie leśnym.

Po testach przeprowadzonych na prototypie w roku 1959 zacz eto produkcję tych ciągników. Kolejne lata przyniosły kolejne modele pierwszego prototypu, czyli „Dzik 2” i „Dzik - 21”. Wszystkie wnoszone zastrzeżenia co do budowy i konstrukcji były analizowane i wprowadzano na rynek kolejne, ulepszone modele pierwszego modelu „Dzik”. Zmiany, które były wprowadzane w ciągniku dotyczyły głównie usterek i elementów konstrukcyjnych w silniku.

W latach siedemdziesiątych produkowano model o nazwie „Dzik-21”, ale już w latach osiemdziesiątych zakończono produkcję tych maszyn.